توحش

متن کامل

توحش توحش

اکبر عبدی رفت و یک دنیا خاطره برای ما باقی گذاشت …

خرده‌اندیشه‌های من و شاید دیگران

اکبر عبدی رفت و یک دنیا خاطره برای ما باقی گذاشت … اکبر عبدی رفت و یک دنیا خاطره برای ما باقی گذاشت ...

((آن بادۀ کهن اینجاست))

تاریخ و باستان‌شناسی و اسطوره‌شناسی

((آن بادۀ کهن اینجاست)) ((آن بادۀ کهن اینجاست))

سه مکمل غذایی-دارویی مهم

آرزوی دیرینۀ بشر

سه مکمل غذایی-دارویی مهم سه مکمل غذایی-دارویی مهم

سه مکمل غذایی-دارویی مهم

آرزوی دیرینۀ بشر

سه مکمل غذایی-دارویی مهم سه مکمل غذایی-دارویی مهم

اکبر عبدی رفت و یک دنیا خاطره برای ما باقی گذاشت …

 … متن کامل

اکبر عبدی رفت و یک دنیا خاطره برای ما باقی گذاشت … اکبر عبدی رفت و یک دنیا خاطره برای ما باقی گذاشت ...

تصمیم‌گیری دربارۀ مسائل سرنوشت‌ساز زندگی

علوم اعصاب و کارکردهای مغز و ژن‌شناسی و تکامل

تصمیم‌گیری دربارۀ مسائل سرنوشت‌ساز زندگی تصمیم‌گیری دربارۀ مسائل سرنوشت‌ساز زندگی

روایت اقتصاد ایران از زبان سیدمجید حسینی، روایت سوم

برگرفته از: کانال رسمی دکتر سیدمجید حسینی: Majidhosseini.official@… متن کامل

روایت اقتصاد ایران از زبان سیدمجید حسینی، روایت سوم روایت اقتصاد ایران از زبان سیدمجید حسینی، روایت سوم

مغز چگونه مدارات خود را از نو می‌سازد؟

از: شارون بِگلی (Sharon Begley)

بازنویسی فارسی از: فرزین آقازاده

مغز ما که می‌تواند ترفندهای تازه بیاموزد، هنر دیگری هم دارد. او حتی در دوران کهنسالی نیز می‌تواند ساختار و وظایف خود را تغییر دهد!

این‌که گروهی از داوطلبان را دسته‌دسته به آزمایشگاهی در مدرسۀ طبّ هاروارد بیاوری تا یک تمرین سادۀ نواختن پنج‌انگشتی پیانو را بیاموزند، ازقرار معلوم این روزها آزمایش نسبتاً کم‌دردسر و ساده‌ای به‌ نظر می‌رسد. دانشمند علوم اعصاب، «آلوارو پاسکوال- لِـئُنه»۱، به یک گروه از افراد می‌آموخت که بر روی پیانو به‌روانیِ تمام صداهای ساده‌ای را بنوازند و تلاش کنند که ضرباهنگ نواختن خود را با نوسان ۶۰ ضربه در دقیقۀ دستگاه تنظیم ضرباهنگ (یا همان مترونوم) هماهنگ کنند. داوطلبان به‌مدت پنج‌روز، روزی دوساعت! تمرین می‌کردند و سپس روی آنها بررسیهایی انجام می‌دادند.

ادامه مطلب»

image_pdfدریافت نسخه پی دی اف

در تصاویر بالا روند تحول ۶۰ سالۀ خودروهای نمونه ساخت چین و ساخت ایران را مشاهده می‌کنیم. به عنوان توضیح باید اضافه کرد که در ایران هم نارضایتی مشتری سر به فلک می زند هم صادرات معناداری در کار  نیست.

حالا ببیند استعداد ما و چینی‌ها با هم فرق دارد؟ یا بهره هوشی ما؟ یا پشتکار ما؟ یا سیستم ارزشهای ما؟ یا عرضه ما؟ یا ثروتهای ملی ما؟ یا مدیریت ما؟ …. واقعاً نمی‌دانم.

برای کمک به درک تفاوت میان مسیری که دو کشور پیموده‌اند توجه به یک آمار بد نیست. میانگین سرانه توان خرید محصولات پروتئینی در چهل سال گذشته در ایران حدود ۲۸ درصد کاهش داشته درحالی‌که همین شاخص در چین حدود ۱۳۰۰ درصد افزایش داشته است!!!

image_pdfدریافت نسخه پی دی اف